« ما من شيء الّا و فيه كتاب أو سنّة . » « 1 » و از امير مؤمنان عليه السّلام روايت شده كه فرمود : « من أخذ دينه من افواه الرجال أزالته الرجال ، و من أخذ دينه من الكتاب و السنّة زالت الجبال و لم يزل » . « 2 » در رواياتى كه سنّت و بدعت با يك‌ديگر ذكر شده است ، مقصود از سنّت همين معنا است . معناى دوم سنّت نيز در روايات كاربرد فراوان دارد . در اين‌جا به ذكر دو نمونه بسنده مىكنيم : 1 . السّواك هو من السنّة ، و مطهرّة للفم « 3 » . 2 . من السنّة أن تصلّي على محمد و أهل بيته في كل جمعة ألف مرّة . « 4 » سنّت در اصطلاح فقها عبارت است از قول يا فعل يا تقرير معصوم . همه‌ى مسلمانان به عصمت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله عقيده دارند . بدين‌جهت قول ، فعل و تقرير او نزد همه‌ى مسلمانان سنّت به شمار مىرود . از آنجا كه شيعه به عصمت اهل بيت عليهم السّلام اعتقاد دارد ، قول ، فعل و تقرير آنان نيز داخل در سنّت خواهد بود . راه اثبات سنّت نقل است كه دوگونه است : متواتر و غير متواتر ؛ نقل متواتر افاده‌ى علم مىكند ، و در اعتبار آن ترديدى نيست ، و نقل غير متواتر نيز دوگونه

--> ( 1 ) - اصول كافي : ج 1 ؛ كتاب فضل العلم ، باب الردّ الى الكتاب و السنّة : حديث 4 . ( 2 ) - وسائل الشيعة : 18 / 95 . ( 3 ) - همان : 1 / 347 . ( 4 ) - همان : 5 / 72 .